داستان برنامه‌های توسعه‌ای کشور از آن دسته برنامه‌هایی است که دولت‌ها برای اجرای آن نه عجله‌ای دارند و تمایل دارند که برای نگارش آن هزینه کنند. چند دلیل هم برای آن می توان متصور بود اولین و مهمترین آن این است که به دلیل عدم ثبات اقتصاد ایران در اثر فشارهای اقتصادی به کشور و تلاطم نرخ ارز هرگز ایران دارای اقتصادی پیش بینی پذیر نیست که بتوان بر روی برنامه ای مدون آن‌را روی کاغذ آورد و به اجرای آن پرداخت. به گزارش «بهارستان آنلاین» ،بر همین اساس در مجلس نهم نمایندگان تصمیم گرفتند که برای نگارش برنامه ششم توسعه احکامی که هربار در لایحه‌های ارجاعی از دولت به مجلس ارسال می شود را برای همیشه دائمی کنند و به قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعه کشور معروف شد. اما برای رسیدن به چشم اندازهای ۵ سال آینده براساس اسناد بالادستی یعنی برنامه ۱۴۰۴ و یا سیاست‌های کلی ابلاغی رهبر